Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4680 K.2020/2155

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların, zeytin bahçesi satın almak isteyen katılana satılık zeytin bahçesi olarak ... Köyü ... Mevkiinde bulunan tarlayı gösterdikleri, ancak tapuda...Köyü ile ... Köyü arasında... Mevkiinde bulunan tarlayı sattıkları, katılana gösterdikleri yerin değerinin 35.000 TL civarında, tapu kaydında satışı yapılan yerin değerinin ise 15.000 TL civarında olduğu, bu şekilde katılanı dolandırdıkları ve üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkların savunmaları, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından, sanıkların mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafii ile sanıklar ... ve ...’in sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama gideri olan vekalet ücretinden eşit olarak sorumlu tutulmaları yerine, 5271 sayılı CMK'nın 326/2 maddesine aykırı olacak şekilde, "...sanıklardan alınarak katılana verilmesine" şeklinde karar verilerek vekalet ücretinin hangi yöntemle tahsil edileceğinin karar yerinde gösterilmemesi,