Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4861 K.2021/6421

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdii edildiği ancak; edimde anlaşılamadığından uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın katılanı arayıp, bankadan adına 15.000 TL kredi çekildiğini söyleyip, kendisine verilen hesap numarasına para göndermesi gerektiğini söylediği, katılanın da sanığın hesabına 2388 TL para gönderdiği, sanığın bu suretle atılı suçu işlediği iddia edilen olayda ; sanığın savunması, katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,