Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5128 K.2019/1985

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in 06/04/2009 tarihinde vefat eden ... isimli şahsın eşi olduğu, ...'in çocuğu olmaması nedeniyle mirasının eşi ve kardeşleri olan katılanlara ait olduğu, sanık ... tarafından 03/07/2010 tarihinde İstanbul 6. İcra Müdürlüğünün 2010/16002 esas sayılı dosyası üzerinden tüm mirasçılar aleyhine 86.000 İngiliz Sterlini alacak için icra takibi başlatıldığı, icra takibine konu edilen alacağın ...'in borçlu, sanık ...'ın ise alacaklı olduğuna dair adi yazılı senede dayandığı,

katılanların ağabeyleri ...'in İngiltere'de yaşamış mal varlığı yönünden zengin bir şahıs olduğunu ve kimseden 86.000 Sterlin borç alacak kadar acze düşmediğini, sözleşmenin düzenlendiği tarihin 26/12/2007, vade tarihinin 05/03/2009 olması ve ...'in ölümünden 1,5 yıl sonra reddi miras süresi geçtikten sonra icra takibinin 03/07/2010 tarihinde başlatılmış olması nedeniyle sanıkların sözleşmeyi ...'in ölümünden sonra sahte olarak tanzim ettiklerini beyan ederek şikayetçi oldukları, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Yargılama aşamasında mahkeme tarafından talep edilen Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın 14/12/2012 tarihli raporunda, Jandarma Genel Komutanlığı'nın 06/05/2013 tarihli raporunda ve Yargıtay 23. Ceza Dairesi'nin bozma ilamı sonrasında İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsü'nün 25/05/2017 tarihli raporu ile grafoloji ve sahtecilik uzmanı olan bilirkişi heyetinin 15/02/2017 tarihli raporunda, senet üzerindeki borçlu imzasının ..., alacaklı imzasının ... eli ürünü olduğu, sözleşme üzerindeki yazıların ise Celal Şen eli ürünü olduğunun tespit edildiği,

sanıkların ve sözleşme üzerinde el yazısı bulunan tanık Celal Şen'in ifadelerinde, ...'in hayatta iken ...'dan borç aldığını ve sözleşmede sahtecilik bulunmadığını beyan ettikleri, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 31/03/2009 tarih ve 2008/6-256 Esas ve 2009/79 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan “şüpheden sanık yararlanır” kuralı uyarınca, sanığın bir suçtan cezalandırılmasının temel koşulunun, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesine bağlı olduğu,

gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olan olaylar ve iddiaların, sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı, ceza mahkumiyetinin, yargılama sürecinde toplanan kanıtların bir kısmına dayanarak ve diğer bir kısmı gözardı edilerek ulaşılan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanması gerektiği anlaşılmakla, katılanların somut delile dayanmayan iddialarının mahkumiyet hükmü kurulması için yeterli olmaması karşısında, sanıkların beraatlerine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup, grafoloji ve sahtecilik uzmanı olan bilirkişi heyetinin 15/02/2017 tarihli raporunda,

sözleşmenin imzadan yararlanılarak oluşturulup oluşturulmadığı hususunda ileri bir tespite gidilemediğinin belirtilmesi nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.