Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5284 K.2020/6067

Sanık ... hakkında; TCK’nın 157/1, 62, 52/2-4, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, bozma sonrası dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Sanıkların kendilerine ait olduğunu söyledikleri hayvanları hileli davranışlarla katılanı aldatarak ve güven telkin ederek toplamda 26.000TL karşılığında katılana sattıkları, hayvanların sevkiyatının sağlanması için işlemleri yapma bahanesiyle katılanın yanından ayrıldıktan sonra, katılanın sanıklara ulaşamadığı ve hayvanların kendisine teslim edilmediği gibi paranın da iade edilmediği, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

1- Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı, tanıklar beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı dolandırıcılık eyleminin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı, tanıklar beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı dolandırıcılık eyleminin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozma ilamından önceki hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesine ve ilk hükümde 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK’nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve TCK’nın 58. maddesi uyarınca sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmamasına rağmen, bozma ilamından sonraki hükümde sanığın, sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedilmesi suretiyle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkının ihlal edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümden (7). fıkranın ikinci cümlesi ile (9). fıkranın tamamen çıkarılarak,

(7). fıkranın ikinci cümlesi yerine gelmek üzere “Hüküm yalnız sanık tarafından temyiz edildiğinden ve bozma ilamından sonra kurulacak hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca, sanığa verilen hapis cezasının TCK’nın 51. maddesi gereğince koşulsuz olarak ertelenmesine,