Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5733 K.2020/4794

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde sanığın cep telefon bayiliği yaptığı, bir alışveriş sırasında katılan ile tanıştıkları ve akabinde katılan ile sanığın haricen ortak olması konusunda anlaştıkları, katılanın sanığa Samsung 520-XS08 marka bilgisayarını ve peyder pey 2000 TL para verdiği, daha sonra katılanın sanığa bir daha ulaşamadığı böylece sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; dairemizin 23/05/2017 tarih ve 2017/1242 E – 2017/11425 K sayılı bozma ilamı doğrultusunda uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, uzlaşmanın sağlanmadığına dair 21/11/2017 tarihli rapor, sanık savunması,

katılan, tanık beyanları ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,