Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2018/5745 K.2020/12608

Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanığın ihbarı nedeniyle Kınık Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/73 Esas, 2013/195 Karar sayılı dosyasında; sanık ...'e karşı taksirle yaralama ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine karar verilen ...'ın mağdur ... ve katılan ... ile aynı adreste ikamet ettiği,bu ikamette koruma tedbirlerinden olan arama işleminin uygulanmasının suçun vasfına bağlı olmadığı, sanığın cezasının TCK.nın 267/3. maddesi gereğince arttırılmasının yasal zorunluluk olduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki 2-b bendinde yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda; sanığın savunmasında; mağdur ... ve katılan ... ile ...'ın ikametinin önüne gelerek taş attığını,ikametinin camlarının kırılıp, kızı ...'ün başından yaralandığını, içlerinden birinin tüfekle havaya ateş ettiğini, iddiaların doğru olduğunu beyan ederek suçlamayı kabul etmediği,

bu savunmasının tanıklar ... ve ...'nin bilgi ve görgüleri, 22.09.2010 tarihli olay yeri tespit tutanağı, ...'e ait adli raporda yer alan ''sağ şakakta sıyrık ve kanama'' bulgusu yer aldığına dair tespit ile de doğrulanıp desteklendiği ve bu nedenle şikayetin maddi vakıalara dayandığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye suç atmak biçiminde olmayıp Anayasa'nın 74. maddesinde yer alan Anayasal şikayet ve dilekçe verme hakkı kapsamında kalıp iftira suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,