Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/67 K.2018/8489

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Katılanın yetkilisi olduğu şirkette kasa sorumlusu olarak çalışan sanığın, 557.418,00 TL'yi uhdesine geçirmek suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında, kendisinin ön muhasebeci olarak sanal kasaya baktığını, resmi kasayla bir ilgisinin bulunmadığını, kasa açığının kendisinden kaynaklanmadığını belirterek suçlamaları kabul etmemesi ile bozma ilamı doğrultusunda eksikliklerin giderilmesinden sonra dosyanın tevdi edildiği bilirkişi kurulu raporuna göre,

2008 yılı ticari defter ve kayıtlarına göre şirket kasasında 29.12.2008 tarihi itibariyle 555.808,48 TL kasa açığı bulunmasına rağmen, 2008 yılının 11. ayından itibaren kasa miktarının artması ve bu tarihten itibaren kasaya belirli tarihlerde yapılan girişlerin, defter kayıtlarına uygun olmasına rağmen, söz konusu kasaya giriş ve çıkışların hangi evrak sistemiyle yapıldığı ve bu evraklar üzerinde kimlerin imzalarının bulunduğunun belirsizlik arz etmesi yanı sıra tüm ödemelerin kayıt altında olması,

yine bu belgelerde sanığın imzasının olduğunun tespit edilmemesi nedeniyle sanığın münferiden sorumlu olduğuna dair maddi bir belge veya bulguya rastlanılmaması yine şirket denetçilerinin üç ayda bir kasa denetimi yapmak zorunda olmalarından dolayı sanığın sorumluluğuna gidilemeyeceğinin belirtilmesi,

aynı şekilde 07.04.2011 tarihli raporda da, kasanın günlük denetiminin yapılması gerektiği, çıkan açığın söz konusu şirkette muhasebe şefi, müdürü ve denetçilerin de varlığı ile düşünülmesi gereken bir konu olduğunun bildirilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.