Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6734 K.2020/3931

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...'e Suriye uyruklu olan babasından miras kaldığı, dostlarının yönlendirmesi ile Suriye ülkesinde işlerini takip etmek için sanığa ulaştığı, katılanın sanık ile tanıştığı ve miras işlerini takip etmesi hususunda anlaştıkları, katılanın... plakalı aracıyla ... iline gittiği ve burada sanık ile buluştuğu, birlikte araç ile Suriye ülkesine gitmeye karar verdikleri, sanığın katılana aracı Suriye'de kullanamayacağını söyleyerek vekalet vermesi gerektiğini,

ayrıca Suriye'de mirastan kaynaklanan masrafların çıkması ihtimaline binaen araç satılırsa vekaletnamenin yine gerekeceğini söyleyerek katılanın satış yetkisi içeren vekaletname vermesini sağladığı, katılanın sanıkla birlikte Suriye'ye gittikleri, Suriye'de otelde kaldıkları sırada sanığın aracı alarak Türkiye'ye döndüğü ve aracı kayınvalidesi olan tanık ...'a sattığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; katılan beyanı, sanık savunması, vekaletname, sanığın sınır giriş-çıkışına ilişkin polnet kayıtları, araç satış sözleşmesi,

trafik tescil kayıtları ile dosya kapsamından, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.