Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6843 K.2020/5164

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın kullanımında olan ev telefonunu arayan ve kendisini başkomiser olarak tanıtan bir şahsın katılandan cep telefonu numarasını istediği ve akabinde katılanı cep telefonundan arayarak dolandırıcılık çetesinin peşinde olduklarını ve suç üstü yapacaklarını, şebekenin katılanın kimlik bilgilerini kullandığını, şebekeyi çökertmek için katılandan yardım istediklerini söyleyip telefonu savcı ya vereceğini söylediği,

konuşmaya savcı olarak tanıtılan şahsın devam ettiği, katılana kendisine verecekleri hesap numarasına para yatırmasını, yatırdığı paranın postaneden çekileceği sırada suç üstü yapılacağını ve evde bulunan katılanın eşine 6.500 TL nin teslim edileceğini söylediği, bunun üzerine katılanın 6.200 TL parayı sanığın posta çeki hesabına yatırdığı, sanık tarafından paranın çekildiği bu şekilde atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;

Katılan ve tanık beyanları, sanığın savunması ile sanığın eyleminin suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinin yürürlükte bulunmaması nedeniyle, sanık lehine olan aynı sayılı TCK'nın 157/1 maddesi kapsamında basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair rapor da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre; sanığın baştan itibaren hileli hareketlerle haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozmaya konu edilen ... 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/02/2016 tarih ve 2015/489 E-2016/70 K sayılı ilk hükümde sanık hakkında neticeten 6.000 TL adli para cezasına hükmolunduğu ve bu hükmü yalnızca sanığın temyiz ettiği de dikkate alınarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK 326/son maddesine aykırı olarak ceza miktarı yönünden kazanılmış hak ilkesi gözetilmeden sanığa 1 yıl 8 ay hapis ve 2.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı bulunduğundan, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK 321. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün BOZULMASINA, ancak, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan,