Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6890 K.2020/4982

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın ...Cumhuriyet Başsavcılığı'nda Denetimi Serbestlik Bürosu’nda hükümlü olarak çalıştığı sırada, sanık ile tanıştığı, bir süre arkadaşlık ettikten sonra evlenmeye karar verdikleri, bu maksatla katılanın sanığa yaklaşık 3.200,00 TL değerinde ziynet eşyasını nişan takısı olarak verdiği, ancak daha sonra sanığa ulaşılamadığı, katılanın yaptığı araştırmada sanığın evli olduğunu tespit ettiği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunmaları, katılanın aşamalaraki istikarlı beyanları, CD çözümlerini içeren bilirkişi raporu, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Adli para cezasının belirlenmesi aşamasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,