Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6859 K.2020/4422

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı üzerine, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın sahibinden.com isimli internet sitesinden iki adet cep telefonunu satmak amacıyla ilan verdiği, sanığında bu telefonları almak üzere katılanı aradığı, sanığın 31/08/2014 günü ... ilçesi ... mahallesi ...apartmanı altındaki ...isimli işyerinde katılanla buluşarak kendilerinin emlakçılık işi yaptığını belirterek sabit bir işyeri olduğu görüntüsünü verip, katılanın üzerinde güven tesis ettiği ve katılanın suça konu iki adet cep telefonunu 1750 TL. karşılığında satmak üzere sanıkla anlaşıp, sanığa teslim ettiği, sanığın telefon bedellerini banka hesap numarasına yatıracağını söyleyerek katılanı oyaladığı,

hesaba para yatmaması üzerine katılanın sanığın iş yerine gittiğinde iş yerinin boş olduğunu anladığı, ...isimli iş yerinin dükkan sahibinin tanık sıfatıyla alınan beyanında; dükkanının boş olduğunu kiraya vermek için gazeteye ilan verdiğini, ... isimli kişinin kardeşi ile birlikte dükkanı kiralamak istediklerini ve iş yerine bakma ve bir takım tadilatlar yaptırma sebebiyle dükkanın anahtarını ...'ye verdiğini beyan ettiği, sanığın baştan itibaren suç kastıyla hareket ederek haksız menfaat temin ettiği anlaşılmakla; eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.