Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6999 K.2020/5569

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Müştekinin PTT'den çıkıp yolda yürüdüğü esnada sanıklardan ...'ın gelerek "abi benim ...'a yetişmem lazım, sen şu saati al, bu saat bir milyar yapıyor, benim vaktim yok" dediği, müştekinin kabul etmemesine rağmen ısrarla peşinden geldiği, bu sırada diğer sanık ...'in gelerek, bu saat 25.000 TL yapar dediği, sanıkların birlikte hareket ederek müştekiyi ikna ettikleri ve PTT'den çekmiş olduğu 800 TL’yi almak amacıyla gerçek değeri 5 TL olan saati 800 TL’ye müştekiye sattıkları, bu şekilde üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia olunan olayda; müştekinin soruşturma aşamasında sanıkların eşgallerini tarif etmesi, gösterilen fotoğraflardan ve yapılan yüzleştirmede teşhis etmesi ve dosya kapsamı itibariyle mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.