Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7087 K.2018/8056

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 06/07/2017 tarih, 2017/18248 Esas, 2017/17684 Karar sayılı bozma ilamından sonra mahkemece dosyanın 21/11/2017 tarihinde uzlaştırma bürosuna gönderildiği, 13/12/2017 tarihinde dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edildiği, sanığın 25/12/2017 tarihinde para ödemeden uzlaşmak istediğini belirttiği ve 09/01/2018 tarihinde uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin rapor düzenlenerek dosyanın aynı tarihte uzlaştırma bürosuna iade edildiği anlaşılmakla, Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34. maddesi uyarınca zamanaşımının durduğu süreler gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i nazara alınarak, 02/10/2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.