Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8163 K.2020/3030

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...’ın kendi üzerine kayıtlı ... plakalı aracı harici olarak müşteki ...’e sattığı, ancak paranın tamamını almadığı için aracın devrinin yapılmadığı, müşteki ...’in araç kiralama işyerinde bu aracı kullandığı ve sanığa kiraladığı, bir haftalık sözleşme süresi bittiğinde sanığın müşteki ...’e sözleşmeyi bir aylık uzatmasını, kendisine para göndereceğini söylediği, ancak sanığın aracı suç tarihinde tanık ...’a haricen satarak teslim ettiği, karşılığında kısmi alacak olarak 5.000 TL aldığı,

tanık ...’ın aracın devir işlemlerini yaptırmak üzere katılan ...’a ulaşmaya çalıştığı ve bu amaçla Düzce'ye gittiği, müşteki ...’in aracı görerek katılan ...’a haber verdiği, sanığın kiralık olarak kullanılmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan otomobili devir amacı dışında tanık ...’a haricen satarak teslim ettiği ve bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.