Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/8811 K.2020/4885

Sanık ... hakkında; TCK'nın 157/1, 53, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

01/07/2016 gün ve 6723 sayılı Kanun’la değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 305 ve 310. maddeleri uyarınca, Yargıtay incelemesinden geçen dosyalar için temyiz süresinin tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 7 gün olmasına rağmen, mahkeme tarafından temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi ve bu durumun sanıklardan Hüseyin açısından yanıltmaya yol açması nedeniyle,

sanık ...’in 7 günlük yasal süre geçtikten sonra yaptığı temyiz isteminin de süresinde olduğu kabul edilerek ve sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların, müştekinin çalışmakta olduğu işyerinden yağ sipariş ederek ve ticari alışveriş izlenimi oluşturarak müştekiyi yanılttıkları ve 126 adet yağ tenekesini sanıklardan ...ile birlikte işyeri deposu olduğunu söyledikleri bir apartmanın yanına indirdikleri ve diğer yağların lokantaya indirileceğinden bahisle oradan ayrıldıkları ve ... AVM’ye gittikleri, ...

AVM’nin güvenlik kamera kayıtlarında sanıklardan...in teşhis edildiği, daha sonra patronun para getireceğini söyleyerek şehir merkezine tekrar gittikleri, müşteki aracı park ederken sanıklardan...in bankadan para çekme bahanesiyle müştekinin yanından uzaklaşarak bir daha geri dönmediği, sanıklardan Hüseyin'in ise indirilen yağları indirildiği yerden alarak İnegöl dışına çıkardığı, bu şekilde sanıkların fikir ve eylem birliği içinde üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia olunan olayda;

dosya kapsamından sanıkların hileli hareketlerle suça konu yağların kendilerine teslimini sağlamak ve bedelini ödememek suretiyle menfaat temin ettikleri kabulü ile üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, tekerrüre esas alınan ilama konu dolandırıcılık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.