Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/9001 K.2020/3704

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan cezaevinde olan arkadaşının Yargıtaydaki dosyasının takibi amaçlı avukat tutma konusunda yardım istemesi üzerine olaydan başkaları vasıtasıyla haberdar olan sanığın kendisini avukat olarak tanıtıp arkadaşı Tayfun'un cezaevinden 2010 yılı mart ayında tahliyesini sağlayacağını söyleyerek güven uyandırdıktan sonra 30.000 TL para istediği,

banka aracılığı ile 15.000 TL yi katılanın kendisine gönderdiği tahliye sonrası da kalan bölümü de ödeme konusunda anlaştıkları tahliyenin gerçekleşmemesi üzerine katılanın Ankara'ya gelerek sanık ile görüşmek istediğinde avukat olmadığını ve dolandırıldığını öğrendiği sanığın suçtan ve cezadan kurtulmak amacıyla 30 000 TL’lik senet verdiği ancak parayı ödemeyerek ortadan kaybolduğu iddia edilen olayda; dairemizin 10/05/2017 tarih ve 2015/9623 E – 2017/10694 K sayılı bozma ilamı doğrultusunda uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, uzlaşmanın sağlanmadığına dair rapor, sanık savunması,

katılan beyanı ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.