Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/9105 K.2020/3531

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Katılan ... ve müşteki ...'in demir almak amacı ile sanık ile buluşmak üzere İskenderun’a geldikleri, sanığın ... Demir Fabrikası önünde katılan ve müştekiyi karşılayıp kendisini ...

Demir Fabrikası müdürü olarak tanıtıp fabrikaya girerek satış temsilcisinden demir borsasının saat 13:00'te açılacağını ve fiyatının belli olacağını öğrenmeleri üzerine bu duruma inanan katılan ve müştekinin sanık ile 25.000 TL'lik demir almak için anlaştıkları ve İskenderun Halk Bankası’na gidip 10.000 TL çekip sanığa elden verip hep beraber tekrar fabrikaya döndükleri, sanığın, geri kalan kısım için kredi kartından çekim yaptırmayı düşünen katılana fabrika muhasebe kısmına katılanın giremeyeceğini söyleyerek katılandan kredi kartını alıp çekim yapılarak demirlerin araca yükleneceğini söyleyerek katılan ve müştekinin yanından ayrıldığı,

kredi kartından 7000 TL para çektiği ve fabrika arka kapısından çıkıp bir daha dönmediği, tarafların uzlaşamadıkları dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamış,

Sanığın katılandan demir satma vaadi ile 10.000 TL nakit almış olmasının yanında katılan ...’ın rızasıyla verdiği kredi kartından kendisi yararına, veriliş amacı dışında tasarrufta bulunması şeklinde gerçekleşen eyleminin ayrıca TCK'nın 245/1 maddesinde tanımlanan “banka veya kredi kartının kötüye kullanılması” suçunu oluşturması karşısında TCK 245/1. maddesi gereği cezalandırılması amacı ile zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.