Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/9134 K.2020/2992

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinin 6. fıkrasında yer alan, "Resmî mercilere beyan edilmiş olup da soruşturma dosyasında yer alan adreste bulunmama veya yurt dışında olma ya da başka bir nedenle mağdura, suçtan zarar görene, şüpheliye veya bunların kanunî temsilcisine ulaşılamaması halinde, uzlaştırma yoluna gidilmeksizin soruşturma sonuçlandırılır." hükmü gereğince uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, turist olarak Karataş Camini gezen Avusturya vatandaşı müştekinin yanına yaklaşarak kendisini imam olarak tanıttığı, akabinde ailesinin ve çocuklarının paraya ihtiyacı olduğunu belirtip para yardımında bulunmasını istediği, müştekinin üzerinde Türk Lirası bulunmadığını söyledikten sonra, 20 Euro'yu vererek bu parayı bozdurup içerisinden 20 TL'yi alarak kalan parayı geri getirmesini söylediği, parayı alan sanığın müştekinin yanından ayrılarak, bir daha geri dönmediği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

sanığın tevil yollu savunmaları, müşteki beyanları, Avusturya vatandaşı müştekinin yurt dışında ikamet etmesi nedeniyle uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.