KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/9145 E., 2020/2994 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK.nın 157/1, 62/1, 52/2-4, 50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
294 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...’in bozma öncesi verilen hükmü temyiz etmemesinden dolayı hükmün bu sanık yönünden kesinleşmesine rağmen bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında sanık hakkında da hüküm kurulmuş ise de sanık hakkındaki hükmün kesinleşmiş olması nedeniyle sanık ... yönünden kurulan hükmün yok hükmünde sayılması gerektiği gözetilerek sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerle sınırlı yapılan incelemede;
Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Bursa ilinde ticaret ile uğraşan katılanın ihracat fazlası ucuz demirin satılık olduğunu öğrenerek, Antakya iline geldiği, sanık ...’nin katılana kendisini İstemir'de ambar müdürü ... olarak tanıttıktan sonra 560 ton demirin satışı karşılığında 425.000 TL ödenmesi konusunda katılanla anlaştığı, katılan tarafından 27/10/2010 tarihinde iki parça halinde toplam 128.800 TL paranın diğer sanık ...'nun banka hesabına yatırıldığı ve paranın aynı gün çekilmesine rağmen, satışı vaad edilen demirin gönderilmediği, katılan sanıklar ile irtibata geçtiğinde 23.000 TL daha para istedikleri, katılanın dolandırıldığı hususunda şüpheye düşmesi üzerine,
sanıklarla Antakya ilinde görüşmek için anlaştıkları, akabinde sanıkların emniyet güçlerince yakalandıkları, bu şekilde sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda; her ne kadar sanıklar savunmalarında üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işlemediklerini belirtmişlerse de; katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, teşhis tutanakları, uzlaştırmanın sağlanmadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/9145, K. 2020/2994, 2 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama