Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/9243 K.2021/759

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine lişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede ve hüküm fıkrasında “ancak karar sadece sanık tarafından temyiz edildiğinden aleyhe bozma yasağı dikkate alınarak CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın cezasının 1 yıl 12 ay hapis ve 12.000,00 TL adli para cezası olarak infazına” şeklinde sanık hakkında infazda gözetilmesi gereken ve ilk hükümle belirlenen ceza miktarının gösterilmek istendiği,

lakin sanığın temyiz ettiği aleyhe bozma yasağına konu ilk hükümde adli para cezası miktarının 16.000 TL olduğu gözetilmeden, maddi hata sonucu infazda gözetilmesi gereken adli para cezası miktarının 12.000,00 TL olarak gösterilmesi ve yine gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK’nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Katılanın Karşıyaka Girne Caddesinde Öztürk Marketi işlettiği, 2012 yılı Mart ayında bu marketin karşısında bulunan koşu parkına her gün spor yapmaya gelen ve ara sıra katılanın marketine uğrayıp alışveriş yapan sanık ...'nun katılan ...'le tanıştığı, sanığın Galatasaray Lisesi'nde ve ODTÜ Jeoloji Mühendisliğinde okuduğunu, büyükşehir belediye başkanının arkadaşı olduğunu belirtip Dünya Bankası'na bağlı olarak çalışan Deprem ve Araştırma Kurumu'nun Ege Bölge Müdürü olarak kendisini tanıttığı, katılanın da kızı ...'ün maliye mezunu olduğunu, bir işe yerleştiremediğini söylediği,

bunun üzerine sanığın katılanın kızı ...'ü Dünya Bankası'nda işe başlatabileceğini söyleyerek, katılandan önce 2.960 TL, sonra 1.500 TL, sigorta yaptıracağını söyleyerek 1.260 TL istediği, daha sonra sanığın dosyaları çabuklaştırmak için 3.000 TL ve 2.300 TL olmak üzere toplam 11.020 TL'yi katılandan aldığı ve haksız menfaat temin etmek suretiyle üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda, sanığın eyleminin,

hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturmasına rağmen, suç tarihinde bu hükmün yürürlükte bulunmaması nedeniyle, sanığın eyleminin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması,

aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.