Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/170 K.2020/10384

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dairemizin 23/11/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği, uzlaştırma raporu ile taraflar arasında uzlaştırmanın sağlanamadığından bahisle uzlaştırma işleminin gerçekleşmediği belirtilmiş ise de yapılan incelemede;

Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca kendisine uzlaştırma işlemlerini gerçekleştirmek üzere dosya tevdi edilen uzlaştırmacının öncelikle uzlaştırma teklifi yapılacak ilgililere telefon, telgraf, faks, elektronik posta gibi araçlardan yararlanılmak suretiyle uzlaştırma teklifi yapmak üzere çağrı yapması,

şayet belirtilen şekilde çağrı yapılamaz ise bu defa uzlaştırmacının ilgili savcılık nezdinde kurulmuş uzlaştırma bürosundan uzlaşma teklifi yapılmasını talep etmesi gerektiği, böyle bir taleple karşılaşan büronun da muhatabına ulaşamaması durumunda öncelikle muhatabın bilinen son adresine tebliğ yapması, tebligatın iade gelmesi durumunda bu defa muhatabın mernis adresinin tespitini yaparak tebligat zarfı üzerine söz konusu adresin mernis adresi olduğunu belirtmeden tebliğ yapması,

yine tebligatın iade gelmesi durumunda bu defa tebligat parçası üzerine adresin MERNİS adresi olduğu ve 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca işlem yapılmasını belirterek tebliğ yapması gerektiği ancak somut olayda; uzlaştırmacı tarafından telefonla ulaşılamayan katılana belirtilen araştırmalar yapılmadan mernis adresine ihtarlı tebligat yapılmaya çalışıldığı, katılana yapılan tebligat üzerinde hiç bir işlemin bulunmadığı ayrıca geri dönen tebligat parçası olmadığı, sanıklar ve müdafiine ise herhangi bir tebligat yapılmadığının anlaşılması karşısında;

uzlaştırma işleminin usulüne uygun olarak yapılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,