Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/3039 K.2021/3886

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dairemizin bozma ilamı sonrasında dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak taraflar arasında uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ile katılanın oğlunun aynı tarihlerde devlet hastanesinde tedavi olurken sanık ile katılanın tanıştıkları, arkadaşlık kurup hastaneden çıktıktan sonra görüşmeye devam ettikleri, katılanın evinin ikinci katını yaptırmak istediğini söylemesi üzerine sanığın, kendisine para vermesi halinde ucuz yoldan inşaat malzemesi alabileceğini söylediği, birlikte kuyumcuya giderek katılana ait altınları 9.600 TL'ye bozdurdukları, sanığın bu parayı alıp çantasına koyduğu, birlikte merkez bankasına doğru yürüdükleri, sanığın katılana birazdan döneceğini söyleyip ortadan kaybolması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

sanık savunması, mağdur beyanı, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eyleminin TCK'nın 157/1 maddesi kapsamında basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.