Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/3518 K.2020/11437

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dairemizin 06/06/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın suç tarihinde, katılanın yanına gelerek "sen kız kardeşimi rahatsız eden çocuğa ne kadar benziyorsun, o sen misin? " diyerek katılanın telefonundaki mesajlara bakmak isteyip telefonu aldığı, sonrasında sanığın, telefon ile birlikte kız kardeşini alıp geleceğini söyleyerek katılanın yanından ayrıldığı ve bir süre sonra katılanın yanına tekrar geldiği,

"kız kardeşinin gelceğini, ... isimli camcıda çalışan ... isimli şahsın dün akşam kız kardeşini rahatsız eden şahsı yakalayıp elinden kaçırdığını, ...'ı çağırmak üzere bu camcıya gideceğini" söyleyerek katılana ait telefonunu da alarak yanından ayrıldığını ve bir daha yanına gelmediği iddia olunan olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları ve dosyadaki tüm deliller gözetilerek atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1217 Esas - 2011/90 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılması, uyarlama yargılaması yapılmış ve tarafların uzlaşmış olmaları durumunda sanığın sabıka kaydında bulunan diğer ilamların hangisinin uygulanacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.