Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/545 K.2020/11498

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa’nın 40/2, 5271 Sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, hüküm ve kararlarda, başvurulacak kanun yolu, başvuru yapılacak mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin ne zaman başlayacağının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; hüküm fıkrasında temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek yanıltıldığı, bu nedenle, sanık müdafiinin yanıltmadan yararlanarak hükmü süresinde temyiz ettiği ve Dairemizin 31/05/2017 tarihli bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği, uzlaşma teklifinin katılan tarafından kabul edilmemesi sebebiyle uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın Niğde ilinde oturduğu, bir duruşması için İzmir iline geldiği, suç tarihinde arkadaşı ile buluşmak için Karşıyaka Çarşısına geldiği, sahile doğru yürüdüğü sırada MC Donalds önünde yanına sonradan kimliği tespit edilen sanık geldiği, adres sorma bahanesiyle katılan ile konuşmaya çalıştığı, Almanya ülkesinden geldiğini, yanında fotoğraf makinesi olduğunu, bir dükkana satmak istediğini, dükkan sahibinin “siz gavur olmuşsunuz” diye almadığını söylediğini, daha sonra yanlarına planladıkları gibi diğer sanık ...’un geldiği, fotoğraf makinesini ben alırım dediği, cebinden bir deste kağıt para çıkardığı,

pazarlık yaparak katılanın yanından uzaklaştıkları, daha sonra tekrar sanık ...’un katılanın yanına geldiği, diğer şahsa makinayı satmıyorum diyerek müdahile satmak istediğini söylediği, katılanın parası olmadığını beyan edip almak istemediğini, katılanı ikna edip müştekinin bankamatikten 2.000 TL parasını çektikleri, ...’ın parayı müdahilden aldığı, elindeki siyah poşeti katılana verdiği, hızla oradan ayrıldığı, müştekinin poşeti açtığında içinde eski tip bir fotoğraf makinası olduğunu gördüğü, başka birilerine sorduğunda kendisine sayılan makinanın çok düşük değerde olduğunu öğrendiği,

dolayısıyla her iki sanığın birlikte anlaşarak katılanı kandırdıkları, müştekinin 2.000 TL’sini alarak haksız menfaat temin etmek suretiyle katılanı dolandırdıkları olayda; sanık savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları ve dosya kapsamına göre; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında 2. kez tekerrüre esas alınan ilamlara konu TCK'nın 157/1 ve 106/1-1. maddesindeki dolandırıcılık ve tehdit suçlarının, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükümlere ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak tekerrüre esas olmaması halinde adli sicil kaydındaki diğer ilamlar incelenerek tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.