Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/5683 K.2019/10614

Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü hakkında sanık müdafi tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Katılanlar ... ile ...’in evli oldukları ve gelinleri olan katılan ... ile birlikte yaşadıkları, suç tarihinde katılanların ev telefonunu arayan ve kimlik bilgileri tespit edilemeyen kişinin kendisini komiser olarak tanıttığı, katılan ...’in cep telefonu numarasını isteyerek katılanı cep telefonundan aradığı ve karakola gelmesini istediği,

katılan ...’in evden ayrılması üzerine ev telefonundan arayan şahsın katılan ...’in cep telefonu numarasını istediği ve katılan ...’yi cep telefonundan arayarak operasyon yaptıklarını, katılanların adına kuyumcudan altın alındığını, evde altın olması halinde bunları karşılaştırma yapmak amacıyla alacaklarını söylediği, bu esnada katılan ... ile de telefonda kimliği tespit edilemeyen başka bir şahsın görüştüğü ve benzer hileli sözler ile katılanların altınları torbaya koymalarını sağladıkları, katılan ...’in telefonda konuştuğu esnada sanığın katılanların evine gelerek altınları aldığı,

bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Yakalama ve teşhis tutanakları, katılan ve tanık beyanları, sanık ikrarı ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK’nın 158/1-L maddesi gereğince hapis cezası ile birlikte menfaatin iki katından az olamayacak şekilde adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, adli para cezasının üst sınırının 5.000 gün olduğu belirtilerek eksik ceza tayin edilmesindeki isabetsizlik aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.