Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2019/625 K.2020/11488

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin 18/12/2017 tarihli bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede:

Katılanın olay tarihinde borçları nedeniyle kredi almak istediği ancak kredi sicilinin bozuk olması nedeniyle bankaların kredi vermediği, bu olayı kahvede anlatırken ... isimli şahsın katılana bir telefon numarası vererek tanıdığının bu sorunu halledeceğini söylediği, katılanın belirtilen numarayı aradığı telefondaki şahsın 1300 TL yatırmasını istediği, katılanın söz konusu parayı sanığın bildirdiği hesaba yatırdığı, daha sonra telefondaki şahsın 250 TL daha aynı hesaba yatırmasını istediği, katılanın bu parayı da hesaba yatırdığı, banka hesabının diğer temyiz dışı sanık Maia adına olduğu,

bu hesaba bağlı kartın Maia ile gayriresmi yaşayan ... tarafından kullanıldığı, böylece sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık savunması, uzlaşma işlemlerinin yapılamadığına dair 12/04/2018 tarihli uzlaştırma raporu, sanığın kısmi ikrarı ve dosya kapsamına göre; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesindeki isabetsizlik aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.