Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/1057 K.2020/7439

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin 19/04/2011 tarihinde sahibinden.com internet adresinde Honda Civic marka aracın satılık olduğunu gördüğü, ertesi gün ilanda ismi geçen sanığı aradığı, sanıkla 18.000 TL karşılığında aracın satışı konusunda anlaştıkları, 100 TL kapora istediği, müştekinin bu kaporayı yatırdığı, daha sonra sanıkla buluşacakları yere gittiği, aramalarına rağmen sanığın telefona cevap vermediği, bu suretle bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı ile tüm dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yüklenen bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken, TCK’nın 158/1-f-son maddesi uyarınca, suç tarihi itibariyle suçun alt sınırının 3 yıl hapis ve hükmolunacak adli para cezasının elde edilen haksız menfaatin iki katından az olamayacağı gözetilmeden, temel hapis cezasının 2 yıl ve müştekinin suçtan doğan zararı 100 TL olmasına rağmen, adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.