Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2020/11991 K.2021/1709

Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Milas Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/06/2019 tarihli ve 2018/10 soruşturma, 2019/3553 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bodrum Sulh Ceza Hâkimliğinin 02/12/2019 tarihli ve 2019/2554 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/10/2020 gün ve 94660652-105-48-10127-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/11/2020 gün ve 2020/97804 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, müştekinin imzasını taşımayan senedi icra takibi yaparak resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediğinden bahisle şüpheli hakkında şikâyetçi olunması üzerine başlatılan soruşturmada, her ne kadar anılan Cumhuriyet Başsavcılığının 12/06/2019 tarihli kararı ile şikayete konu senedi şüphelinin sahte olarak düzenlediğine dair yeterli delil bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de, şüphelinin kolluk görevlilerince alınan savunmasında senet üzerindeki yazıların kendisine ait olduğunu, borçlu olarak müşteki tarafından imzalandığını beyan ettiği,

fakat Söke Jandarma Kriminal ve Adli Tıp Kurumu raporlarında soruşturmaya konu senet aslının incelenmesinde söz konusu imzanın şüphelinin eli ürünü olmadığı hususunda müsnet veya menfii kanaat bildirilmediğinin belirtildiği, ancak senetteki yazıların şüphelinin eli ürünü olduğunun tespit edildiği, 22/11/2017 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu ile ise senedin borçlu kısmındaki imzaların kuvvetle muhtemel müşteki Halil Bozkurt'un el ürünü olmadığının tespit edildiği,

böylece şüpheli ...'un üzerine atılı dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği hususunda mevcut delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu ve bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ