KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2006/4252 E., 2007/5383 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Eylül 2007
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Hakimliği
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava, 28.11.1995 tarihli noterde düzenleme şeklinde imzalanan inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Davacı yüklenici, davalılar ise arsa sahipleridir. Davada inşaatın tamamlandığı ileri sürülerek davacıya isabet edecek olan daire tapularının iptâli ile davacı adına tescili talep edilmiş, mahkemece inşaatın ruhsatsız ve kaçak yapıldığı bu haliyle davacının edimini yerine getirdiğinden söz edilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Gerçekten de, davacı yüklenici eseri tekniğine, amacına, ruhsat ve eklerine İmar Kanunu’na uygun biçimde tamamlamakla yükümlüdür. İnşaatın ruhsatsız yapıldığı kaçak olduğu anlaşılmakla bir talep hakkının varlığından sözedilemez ise de, mevcut durumun yasal hale getirilip getirilemeyeceği araştırılmamıştır. O halde, mahkemece inşaatın yasal hale getirilip getirilemeyeceği Belediyeden sorulmalı, gerektiğinde bilirkişiden rapor alınarak yasal hale getirilmesi mümkün ise inşaat ruhsatının alınması, işin yasal hale getirilmesi
iskân ruhsatını da alarak eseri tamamlaması için davacıya yetki ve mehil verilmesi, bu mehil sonunda yasal hale getirildiği takdirde davacının hak kazandığı bağımsız bölümlerin tapu payları da belirlenerek davacı adına tesciline karar verilmelidir. İnşaatın yasal hale getirilemeyeceğinin anlaşılması halinde ise davanın reddine karar verilmeli, her iki halde de davanın açılmasında kusurları bulunmayan davalılara masraf ve vekalet ücreti yükletilmemelidir.
Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile davanın reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2006/4252, K. 2007/5383, 17 Eylül 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama