Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2006/4983 K.2007/4975

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava İİK’nın 67.maddesi hükmüne dayalı olarak açılmış olup icra takibine borçlu davalının vakî itirazının iptâli istemine ilişkindir.

İcra takip konusu (19.936,00) YTL asıl alacağın (18.570,04) YTL tutarındaki kısmı; icra takip tarihinden sonra; dava tarihinden önce ödenmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 30.03.2005 tarih, 2005/19-200 esas ve 2005/210 karar sayılı ilâmında da kabul edildiği üzere; İİK’nın 67.maddesi hükmü gereğince icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için itirazın iptâli davası sonucunda davanın tamamen veya kısmen kabulüne karar verilmesi gerekir. Somut olayda da olduğu gibi, takibe itirazdan sonra ve itirazın iptâli davası açılmadan önce borcun kısmen ödendiği hallerde de, alacaklının ödenen kısım yönünden dava açmakta hukuki yararı olmayacağından ödenen miktar gözönüne alınmaksızın, ödenen kısım yönünden dava reddedileceği için icra inkâr tazminatına hükmedilemeyecektir.

O halde; ödenen (18.570,04) YTL üzerinden mahkemece davacı yararına icra inkâr tazminatına hükmedilmesi doğru olmamıştır. (1.367,04) YTL tutarındaki borçlu ödemesi ise, davadan sonra ve 06.04.2005 tarihinde ödenmiş olduğundan ve İcra İflas Kanunu’nun 67.maddesinde öngörülen yasal koşullarda gerçekleşmiş bulunduğundan belirtilen bu miktarın %40 oranında davacı yararına icra inkâr tazminatına hükmedilmesi gerekmektedir.

Mahkemece verilen kararın açıklanan sebeple bozulması gerekir ise de; düşülen bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/VII.maddesi hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.