Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2006/7572 K.2007/1376

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı ile davalı ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

KARAR

Dava, İİK.nun 277 ve devamı maddelerince açılmış tasarrufun iptâli istemine ilişkindir.

Hükmüne uyulan Dairemiz bozma ilâmı uyarınca verilen karar, davacı ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davalı ...’in tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı ...’ın temyizine gelince;

Bozma ilâmında da değinildiği üzere tasarrufun iptâli davası sabit olduğu takdirde alacaklı, davaya konu teşkil eden mal üzerinde, üçüncü şahıs üzerindeki kaydın düzeltilmesine gerek kalmaksızın sanki borçluya aitmiş gibi haciz ve satışını istemek yetkisini elde eder. Ancak bu yetki, takibe konu edilen ve kesinleşen alacak miktarı ve fer’ileriyle sınırlıdır. Zira varsa kalanı borçluya değil, üçüncü kişiye ait olur (İİK.283.madde).

Somut olayda Yasanın bu hükmü bir yana bırakılarak (davacının asıl alacağı ve fer’ileri toplamı 19.988,00 YTL ile sınırlı olmak üzere) denilmek suretiyle davacının kesinleşen alacağı varmışçasına hüküm kurulmuştur. Oysa takip devam etmekte olup alacaklı davacının fer’ileriyle birlikte ne miktar alacağı bulunduğu belli değildir. O halde, miktar belirtilmeden davanın dayanağı takibe konu alacak ve fer’ileriyle sınırlı olmak üzere tasarrufun iptâline karar verilmelidir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.