Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2007/90 K.2007/2711

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık BK’nın 355 ve devamı maddeleri gereğince eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Asıl davada yüklenici ödenmeyen eser bedelinin tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptâline karar verilmesini, birleşen davada ise iş sahibi eserin reddi gerektiğini belirterek ödediği bedelin iadesini talep ve dava etmişler, mahkemece asıl davanın kabulüne karşı davanın reddine dair verilen karar davalı-karşı davacı ... Tur. Tes.Yapım ve İşl.Tic.Ltd.Şti. vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında imzalanan 17.08.2004 tarihli sözleşmenin 7. maddesinde imâl olunacak vitrinli teşhir reyonunun 1 yıl süre ile imalât ve montaj hatalarına karşı garanti edildiği belirtilmiştir. Davalı garanti süresi içinde yapılan icra takibinde eserin reddi gerektiğini ileri sürerek ayıp ihbarında bulunmuştur. Bu durumda eserin kabule icbar edilemeyecek derecede ayıplı olup olmadığı konunun uzmanından alınacak bir raporla saptanmalıdır. Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de raporu düzenleyen şahıs

avukat olup konusunda uzman bulunmadığı tartışmasızdır. Mahkemece bilirkişi incelemesine gerek duyuluyor ise bilirkişi seçiminde özen gösterilip ihtilâfı çözecek bilgiye haiz şahıstan rapor alınmalıdır. Dosyada mevcut raporla ihtilâfın çözümüne imkân bulunmadığı ortadadır. Bu nedenle mahkemece konusunda uzman bulunan şahsın bilirkişi olarak tayin edilip dosyada mevcut tesbit bilirkişi raporundan yararlanılarak ve gerektiğinde mahallinde bilirkişi eliyle keşif yapılarak rapor alınmalı eserin kabule icbar edilemeyecek derecede ayıplı olup olmadığı saptanmalı, eserin reddi gerekiyor ise asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne, reddi gerekmeyip de bedelden tenzil gerekiyorsa buna göre her iki davanın sonuçlandırılması gerekir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.