Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2009/5250 K.2009/7028

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Davacı Kooperatifin arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesine dayalı olarak tapu iptâli ve tescil istemiyle açtığı davada davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuş, mahkemece bozma ilâmına uyularak verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre davalı arsa sahiplerinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. 2-Davacı kooperatifin temyiz itirazına gelince;

Taraflar arasında biçimine uygun olarak düzenlenen 29.09.1995 tarih ve 16872 yevmiye nolu sözleşmeyle davacı kooperatif davalı arsa sahiplerine ait 156 ada 2 ve 3 nolu parseller üzerine kat karşılığı inşaat yapımını üstlenmiş, 2 parselde yapılacak binadan sekiz adet dairenin arsa sahiplerine, geri kalan sekiz adet daire ile 3 nolu parseldeki tüm dairelerin yüklenici kooperatife ait olacağı kararlaştırılmıştır.

Tapusunun iptâli ile kooperatif adına tescili talep edilen 156 ada 3 nolu parsel (792,36 m2) tapuda arsa vasfı ile 1/2 hisse nisbetinde davalılar adına kayıtlıdır. Bu parsel üzerine sözleşmeye uygun olarak 16 daireden oluşan bina inşa edilmiş ise de tapuda kat irtifakı kurulmamıştır.

3 nolu parselde mevcut binanın tamamı kooperatife ait olup kat irtifakı kurulmadığından bu parselin mevcut tapusunun iptâliyle kooperatif adına tesciline karar verilmesi gerekirken, kat irtifakı kurulmuş gibi 16 adet bağımsız bölüm tapusunun iptâli ile kooperatif adına tesciline karar verilmesi doğru olmadığından ve kararın bu hali ile infazı kabil bulunmadığından bozulması gerekmiştir.

Nevar ki sözü edilen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/VII. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.