Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2009/5675 K.2010/6314

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Arsa sahibi tarafından açılan asıl davada gecikme nedeniyle tazminat, yüklenici tarafından açılan ve birleştirilen davada ise cezai şart talep edilmiş, mahkemece asıl davadaki ıslah talebi de gözetilerek davanın kabulüne birleştirilen davanın ise reddine dair verilen karar davalı ve karşı davacı yüklenici tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle karar başlığında dava tarihi 09.02.2004 olarak gösterilmiş ise de dava harçlandırılmak suretiyle 11.10.2005 tarihinde açılmış olup, bu maddi hatanın mahkemesince her zaman düzeltilebileceğine göre davalı ve karşı davacı yüklenici vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece asıl dava nedeniyle hüküm altına alınan ve maddi hatanın düzeltilmesi suretiyle belirlenen 52.499,00 TL'lik miktara 17.11.2003 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmüştür. 17.11.2003 tarihi inşaatın sözleşmeye göre bitirilip teslim edilmesi gereken tarihtir. Temerrüd faizine hükmedilebilmesi için alacağın muaccel olması yeterli olmayıp borçlunun ayrıca temerrüde düşürülmesi zorunludur.

Davacı arsa sahibi dava tarihinden önce davalı şirkete keşide ettiği 30.09.2005 tarihli ihtarla gecikme nedeniyle tahakkuk eden 80.000,00 TL tazminatın ödenmesini talep ettiğinden bu ihtarname muhatabına 06.10.2005 tarihinde tebliğ edilmiş olup, ihtarla tanınan 7 günlük süre de eklendiğinde temerrüd 13.10.2005 tarihinde gerçekleştiğinden hüküm altına alınan miktara bu tarihten itibaren faiz yürütülmesi gerekirken sözleşmede kararlaştırılan teslim tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru olmamış,

kararın açıklanan bu nedenle bozulması gerekmiş ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.