Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2009/6371 K.2010/7360

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Davacı yüklenici vekili Şişli 2. İcra Müdürlüğü'nün 2006/14226 sayılı takip dosyasıyla 27.610,11 TL iş bedelini icra takibine konu yapmış, davalı iş sahibi şirket tarafından borcun 15.478,24 TL olduğu kabul edilerek, kalan 12.131,87 TL'ye itiraz edilmesi nedeniyle davacı vekili tarafından davalı şirketin 12.131,87 TL'ye yaptığı itirazın iptâli, icra takibinin devamı ve icra inkâr tazminatı istemleriyle dava açılmış, davalı iş sahibi şirket vekili davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı iş sahibi şirketin tüm, davacı yüklenicinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı yüklenicinin iş bedelinden sözleşme hükümleri ve ayıp nedeniyle indirim yapılıp yapılmayacağı, yapılacaksa miktarı konusundadır. Mahkemece bilirkişiler tarafından düzenlenen 07.07.2008 tarihli asıl rapor dikkate alınarak hüküm kurulduğu gerekçede yazılmışsa da, davaya konu teşkil eden miktar üzerinden değerlendirme yapılmadığı için hatalı sonuca varılmıştır. Mahkeme kararının gerekçe bölümünde yazılan 4.434,25 TL mükerrer olduğu için yüklenici alacağından düşülmemesi gereken miktardır. Bu miktardan 406,62 ve 189,27 TL düşülerek sonuca varılması doğru olmamıştır.

Davaya konu teşkil eden miktardan sözleşme hükümleri ve ayıplar nedeniyle düşülmesi gerekli olan 6.927,39 TL , 406,62 TL ve 189,27 TL toplamı olan 7.523,28 TL düşüldüğünde davacı yüklenicinin ödenmeyen iş bedeli 4.608,59 TL olarak hesaplanmaktadır. Mahkemece bu miktar üzerinden itirazın iptâline ve icra takibinin devamına karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.