KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2009/6880 E., 2010/2199 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Hakimliği
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hüküm davacı mirasçıları ile davalılar ..., ... vekili tarafından temyiz edilmiş, davalılar ... ile ... vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekili ile davalılar vekili gelmedi. ...'i müdahil vekili Avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan ...'i müdahil avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Davacı yüklenici tarafından açılan tazminat davası sonucu bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı ve davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davacının tüm, davalıların ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Davada 100.000,00 TL'nin tahsili talep edilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 26.165,00 TL'nin tahsiline karar verilmiştir. Reddedilen 73.835,00 TL üzerinden davalılar yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 7.307,00 TL nisbi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1.582,90 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2009/6880, K. 2010/2199, 15 Nisan 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama