KÜNYE
(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi 2009/7459 E., 2011/1244 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı yüklenici davasında sözleşme kapsamında ve dışında kalan işlerden bakiye alacağının davalı iş sahibi ... San. Tic. Ltd. Şti. ve kefili olan davalı ...'dan tahsilini talep etmiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 38.185,08 TL iş bedeli alacağının davalılardan tahsiline karar verilmiştir.
Somut olayda davacının sözleşme kapsamında ve dışında işleri yaptığı, ödemelerin toplamının 197.943,00 TL olduğu ihtilâfsızdır. Davalı işin ayıplı olduğunu ileri sürmüş, mahkemece de ayıp iddiasının davalı yanca ispât edilmediği gerekçesiyle bu savunmasına itibar edilmemiş ise de davalının 25.05.2006 tarihinde ayıplar için davacıya ihtar çektiği anlaşılmaktadır. İşin teslim tarihi dikkate alındığında ayıp ihbarının süresinde olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece yapılması gereken iş bilirkişiden alınacak ek raporla ayıplı olduğu belirtilen imalâtların bedelinin saptanacak davacı alacağından düşülmesi, varsa kalan miktara hükmetmekten ibarettir.
Kabule göre de davalı ...'nun sorumluluğu sözleşme bedeli ile sınırlı olup kararlaştırılan sözleşme bedelinin tümü ödendiğine göre kefil hakkındaki davanın tümüyle reddi yerine sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2009/7459, K. 2011/1244, 2 Mart 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama