Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2010/4004 K.2011/6807

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı-k.davacı... Turizm İşletmeleri A.Ş. vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat Ersan Alioğlu .... Davalı-k.davacı vekili gelmedi. Davacı-k.davalının temyiz dilekçesinin süresi dışında, davalı-k.davacının temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı-k.davalı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Asıl ve karşı dava eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup, mahkemece asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davacı tarafından mahkeme kararı katılma yoluyla temyiz edilmişse de, temyiz isteminin harcının yatırılmadığı gibi temyiz defterine de kaydedilmediği anlaşıldığından temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Asıl davada, eser sözleşmesinden kaynaklanan 84.921,51 TL'lik alacakla ilgili yapılan takibe itirazın iptâli talep edilmiş, iş sahibi tarafından verilen cevapta, davanın reddiyle birlikte karşı dava olarak 10.000,00 TL cezai şartın tahsili talep edilmişse de; bu talep harçlandırılmamış olup, usulüne uygun açılmış bir dava olarak kabul edilemeyeceği halde mahkemece kesin hüküm sonuçları doğuracak şekilde karşı davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Diğer taraftan reddedilen kısımla ilgili davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken, hükmedilmemesi de hatalıdır. Kararın bu nedenlerle bozulması gerekir. Ancak bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.