Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2011/3579 K.2011/7093

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı-k.davalı SS ... Konut Yapı Kooperatifi tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

İş sahibi kooperatif tarafından açılan 2006/567 Esas sayılı davada fazla ödemenin istirdadı, 2009/146 Esas sayılı davada menfi zararın tahsili, yüklenici şirket tarafından açılan 2006/569 Esas sayılı davada ise imâlat bedeli, arsa değer farkı, kâr kaybı alacaklarının tahsili ve teminat çekinin iadesi istenmiş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda kooperatifin açtığı 2006/567 Esas sayılı davanın kısmen kabulüne, diğer davaların ise reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve birleşen dosya davacısı şirketin tüm, davacı ve birleşen dosya davalısı kooperatifin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Birleşen 2006/569 Esas sayılı davada dava değeri 300.000,00 TL olarak gösterilmiş, 26.10.2006 tarihli ıslah dilekçesiyle talep artırılarak 459.837,00 TL'ye çıkarılmıştır.

Mahkemece davanın reddine karar verildiğinden davalı iş sahibi yararına hükmedilecek vekâlet ücretinin ıslahla artırılan 459.837,00 TL üzerinden hesaplanması gerekirken, talebin ıslahla artırıldığı dikkate alınmadan dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden hesaplanıp hüküm altına alınması doğru olmamıştır. Kararın açıklanan nedenlerle

bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın 6100 Sayılı HMK’nın 370/2. maddesi uyarınca vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.