KÜNYE
15. Hukuk Dairesi 2011/4625 E., 2012/1253 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Hakimliği
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Dava, 16.01.2003 tarihli isale hattı sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk kararın temyizi üzerine Dairemizce bozulmasından sonra bozmaya uyularak yapılan yargılamayla verilen kısmen kabul kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.
2- Davada reeskont faizi istendiği halde mahkemece davacının talebi aşılarak HUMK’nın 74. maddesi hilafına avans faizine hükmedilmesi doğru olmadığı gibi, mahkemece davalıdan tahsiline karar verilen miktar üzerinden hesaplanan karar harcının tamamının davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, harcın diğer harcamalara katılarak kabul ve ret oranına göre taraflar arasında paylaştırılması da doğru olmadığından (HUMK’nın 417. mad.) kararın bozulması gerekmiştir. Ancak düşülen bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2011/4625, K. 2012/1253, 1 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama