Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2012/7661 K.2013/6525

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş davalının temyizi süresi dışında ve davacının temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat talebine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.

...-Davalı, temyize cevap dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuş ise de dilekçesini harçlandırmadığı gibi temyiz defterine de kaydettirmediği bu suretle süresinde temyiz talebinde bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

...-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz taleplerinin reddi gerekmiştir.

...-Davacı davasında, davalının inşa ettiği işyerinin eksik ve ayıplı yapıldığını bu nedenle zarara uğradığını belirterek; ayıpların giderilmesi için 200.000,00 TL, ayıplar giderilinceye kadar uğranılan zarar ve işletme faaliyetlerinin aksaması nedeniyle 50.000,00 TL, manevi zararlar için 50.000,00 TL olmak üzere şimdilik toplam 300.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak dava 140.000,00 TL üzerinden kısmen kabul edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda inşa edilen binada sonradan ortaya çıkan ayıpların gizli ayıp olduğu, davacı iş sahibinin süresinde ayıp ihbarında bulunduğu, belirlenen ayıplı imalât bedelinin 200.000,00 TL'den %70 oranında davalı yüklenicinin sorumlu tutulacağı, proje hataları ve malzemeden kaynaklanan hatalardan yüklenicinin

.

sorumlu tutulamayacağı açıklanmıştır. Sözleşme tarihinde yürürlükte olan 818 Sayılı BK'nın 357/III. maddesine göre yüklenici kendisine verilen projenin ve malzemenin yetersiz olması halinde iş sahibini uyarmak zorundadır. Aksi halde bunun sonuçlarına katlanır. Bu genel ilke dikkate alındığında davalının uyarı görevini yerine getirdiği kanıtlanmadığından davacı iş sahibinin proje ve malzeme hataları nedeniyle %30 oranında kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamıştır.

Diğer taraftan ayıpların giderileceği süre içerisinde binanın yeterince kullanılamamasından dolayı kazanç kaybının olacağı da kuşkusuzdur.

Bu konuda gerektiğinde davacının ticari defterlerinin de incelenilerek bilirkişiden alınacak raporla zararının olup olmadığının tespiti mümkün iken buna ilişkin talebin tümüyle reddi hatalı olduğu gibi, kabule göre de; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre reddedilen manevi tazminat talebi yönünden maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi yerine reddedilen diğer talepler ile birleştirilerek davalı lehine vekâlet ücreti takdiri hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılması gereken iş ayıplı imalâtlar ile ilgili talep yönünden indirim yapılmaksızın bilirkişi raporunda belirlenen 200.000,00 TL üzerinden davayı kabul etmek, kazanç kaybı yönünden bilirkişilerden ek rapor alınıp inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesinden ibarettir. Açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.