Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2012/8125 K.2013/2982

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-birleşen dosya davacısı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Asıl dava eser sözleşmesi ilişkisi nedeni ile bakiye iş bedelinin tahsili, birleşen dava ise aynı sözleşmeden dolayı fazla ödenenin istirdadı istemine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen karar, davalı-birleşen dosya davacısı vekilince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-birleşen dosya davacısı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında imzalanan 05.10.2001 tarihli sözleşmenin geçici hakediş raporları başlıklı 13. maddesinin 2. fıkra son cümlesinde "zamanında ödenmeyen hakedişler için kooperatif %7,00 (yüzde yedi) gecikme faizi ödeyecektir" şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Söz konusu düzenlemedeki faiz, akdî faiz olup; bunun günlük, haftalık ve aylık olduğu açıkça belirtilmediği ve akdî faizdeki oran kural olarak yıllık faiz olacağından, sözleşmede gecikme halinde ödenmesi kararlaştırılan faizin yıllık olduğunun kabulü zorunludur.

Bu nedenle asıl davada alacağın kabul edilen kısmı ile ilgili temerrüt tarihinden itibaren yıllık %7 gecikme faizi uygulanması gerekirken bu husus gözönünde tutulmaksızın, yanlış değerlendirme sonucu aylık % 7 (yıllık %84) oranı üzerinden faizle birlikte tahsil kararı verilmesi doğru olmamıştır. Hüküm bu yönden bozulmalıdır.

Ne var ki, yapılan bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nın 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.