KÜNYE
15. Hukuk Dairesi 2013/2360 E., 2014/1259 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Hakimliği
Karar Metni
324 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
- KARAR -
Davada, mahkeme kararı uyarınca dava dışı üçüncü kişiye ödenen tazminatın eser sözleşmesi hükümlerine dayanarak davalı yükleniciden rücuen tahsili istenmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Mahkemece kabul edilen miktar üzerinden hesaplanan 288.62 TL harcın yarısının davacıdan, yarısının davalıdan alınarak hazineye irad kaydına karar verilmiştir.
6100 Sayılı HMK’nın 323. maddesine göre karar ve ilâm harçları yargılama giderlerindendir. Aynı Kanun’un 326. maddesine göre de yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerekir.
Karar ve ilâm harçları davada hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplandığından, diğer bir ifade ile davanın kısmen kabul-kısmen reddi halinde reddedilen kısım üzerinden karar ve ilâm harcı alınmadığından karar ve ilâm harcının tamamının davayı kaybeden davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekir. Mahkemece davayı kısmen kazanan davacının harçtan sorumlu tutularak hesaplanan harcın kazanılma kaybedilme oranına göre taraflara paylaştırılması doğru olmamıştır.
Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekirse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamaya ihtiyaç göstermediğinden 6100 Sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinin yollamasıyla mülga 1086 Sayılı HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın harç yönünden düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 15. Hukuk Dairesi, E. 2013/2360, K. 2014/1259, 25 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama