Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2015/5055 K.2015/4098

kullanılması Hüküm : TCK'nın 268/1 delaletiyle 267/1, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlenmediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, sanığın savunmasında,

akrabası olan müştekinin kullandığı araçta birlikte seyir halindeyken suça konu trafik ceza tutanağının düzenlendiğini beyan etmesi karşısında 07.11.2008 tarihli trafik ceza tutanağındaki sürücü imzasının kime ait olduğunun bilirkişi marifetiyle tespit edilmesi ve imzanın sanığa ait olması halinde eyleminin TCK'nın 206. maddesinde tanımlanan "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrası hükmü uyarınca kendi altsoyu üzerindekiler bakımından koşullu salıverme tarihine, diğerleri yönünden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

3- Suç tarihinde sabıkası bulunmayan sanığa "sanığın geçmişi, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları" gözönünde bulundurularak hakkında 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim uygulandığı halde, "sabıkalı geçmişi, sanığın yargılama sürecinde pişmanlık göstermeyişi" gerekçe gösterilerek TCK'nın 51 ve 5271 sayılı Kanunun 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle hüküm gerekçelerinde çelişki yaratılması,