Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2016/2430 K.2016/3790

Firar suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 292/1, 62/1 ve 50. maddeleri gereğince 3.000.00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 53/1-c maddesindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından hapis kalacağı süre içerisinde, 53/1 maddesindeki diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar mahrum bırakılmasına dair (kapatılan) ... 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.04.2011 tarihli ve 2010/945 esas, 2011/437 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre. 5237 sayılı Kanunun 50/5. maddesinde yer alan "Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir" hükmü karşısında 5237 sayılı Kanunun 53. maddesine göre belli haklardan yoksun bırakılmasına karar verilebilmesi için kişi hakkında hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden,

hakkında hükmedilen hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanığın anılan Kanunun 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 15.03.2015 gün ve 94660652-105-21-563-2016-KYB sayılı yazılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.02.2016 tarih ve 2016/57726 sayılı tebliğnamesi ile bozma talep edilmiş olmakla dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

I)Olay:

17.07.2010 tarihinde mahkemece tutuklanan sanık ...'ın kolluk görevlilerince cezaevine araçla götürülürken trafik ışıklarına varıldığında sanığın bir anlık dalgınlıktan faydalanarak elleri kelepçeli olarak araçtan inip kaçtığı, görevlilerin kovalamasına rağmen yakalanamadığı, daha sonra kolluk görevlilerince yapılan çalışmalar sonucunda yakalandığı olayda hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan Diyarbakır (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.04.2011 tarih, 2010/945 esas ve 2011/437 sayılı kararı ile sanık hakkında TCK'nın 292/1, 62/1, 50, 52/4, 53/1. maddeleri uyarınca 3.000TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair verilen karar temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

II)Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı:

Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Kanunun 50/5. maddesinde yer alan "Uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir" hükmü karşısında 5237 sayılı Kanunun 53. maddesine göre belli haklardan yoksun bırakılmasına karar verilebilmesi için kişi hakkında hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, hakkında hükmedilen hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanığın anılan Kanunun 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi gerektiğine ilişkindir.

III)Hukuksal Değerlendirme:

TCK'nın 50/5. maddesine göre, uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir. TCK'nın 53. maddesine göre de belli haklardan yoksun bırakılmasına karar verilebilmesi için kişi hakkında hapis cezasına hükmedilmesi gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamına göre; hakkında hükmedilen hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanığın TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesinde,

İsabet görülmediğinden anılan kararın kanun yararına bozulmasına karar verilmesi uygun görülmüştür.

IV) Sonuç ve karar:

Yukarıda açıklanan nedenle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, ... (Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.04.2011 tarihli ve 2010/945 esas 2011/437 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Hukuka aykırılığın CMK'nın 309/4-d maddesine istinaden düzeltilmesi mümkün görüldüğünden;