Yargıtay 16. Ceza Dairesi E.2017/2819 K.2018/166

adına suç işleme, Kamu malına zarar verme, 2911

sayılı Kanuna aykırılık, Görevi yaptırmamak için

direnme

Hüküm : 1-Kamu malına zarar verme suçundan; Beraat,

2-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt

adına suç işleme suçundan; TCK'nın 314/3 ve 220/6.

maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2, 220/6-son, 53/1,

58/9, 63. maddeleri ve 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi

uyarınca mahkumiyet,

3-2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesine aykırılık

suçundan; 2911 sayılı Kanun 32/1. maddesi TCK’nın

53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

4-2911 sayılı Kanunun 33/1. maddesine aykırılık

suçundan; 2911 sayılı Kanun 33/1. maddesi TCK’nın

53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

5-Görevi yaptırmamak için direnme suçundan;

TCK’nın 265/1-3-4, 53/1, 58/9, 63. maddeleri uyarınca

mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme, 2911 sayılı Kanunun 32/1 ve 33/1. maddelerine aykırılık, görevi yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Usulüne uygun olarak duruşmadan haberdar edilmeyen Bitlis Maliye Hazinesinin, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette mala zarar verme suçundan zarar gören sıfatıyla hükmü temyiz hakkı bulunduğundan ve kamu binaları, eşya ve araçlarına zarar verme suçuna yönelik olarak davaya katılma hakkının bulunduğu kabul edilerek, hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan Bitlis Maliye Hazinesinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede,

Sanığın örgüt adına suç işleme suçunda.

Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, 6352 sayılı Kanunun amaç, kapsam ve gerekçesi, TCK'nın 61. ve 3/1. maddelerinde düzenlenen ölçüt ve ilkeler çerçevesinde suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçlar, suçtan sonraki davranışları, güttüğü amaç ve saik ile sübutu kabul edilen eylemin niteliği de gözetilerek, tayin olunan temel cezadan TCK'nın 220/6. fıkrasının 2. cümlesinde yer alan düzenleme uyarınca hukuka, vicdana, dosya kapsamına uygun ve gösterilen indirim miktarı ile orantılı makul bir indirim yapılması yerine yazılı olduğu üzere üst sınırdan tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.