KÜNYE
16. Ceza Dairesi 2019/8724 E., 2020/2856 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- İlk Derece Mahkemesi
- Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.02.2019 tarih ve 2018/397 - 2019/49 sayılı kararı
- Suç
- Silahlı terör örgütüne üye olma
- Hüküm
- Sanık ... yönünden; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63.
Karar Metni
391 kelime·2 dk okuma
maddeleri uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddi, Sanık ... yönünden; TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3, 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63.maddeleri uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde ise; sanığın ilçe sorumlusu olduğuna ilişkin beyanda bulunan tanık Ahmet Dinçer'in beyanının doğruluğu araştırılarak, ilçe sorumlusu olduğunun tespiti halinde verilen cezanın doğru olduğu, aksi takdirde; Anayasanın 138/1. maddesi hükmü, TCK'nın 61/1. maddesinde düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle aynı kanunun 3/1. maddesi uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak, hakkaniyete uygun makul bir ceza tayini gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde fazla cezaya hükmedilmesi,
Yargıtay 16. Ceza Dairesi, E. 2019/8724, K. 2020/2856, 17 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama