Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2012/2709 K.2012/7656

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı Hazine Ortaköy Mahallesi 30 ada 67,68 ve 70 parsel sayılı (ifraz olmadan önceki parsel numarası 30 ada 7 parsel) 3759.09, 1828.34 ve 4572.30 metrekare yüzölçümündeki taşınmazların 1949 yılında yapılan kadastro çalışmalarında malik hanelerinin açık bırakıldığını, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 18. maddesi gereğince Hazine adına tescil edilmesi gerektiğini belirterek hasımsız olarak dava açmış, yargılama aşamasında Vakıflar Genel Müdürlüğü’nü davaya dahil etmiştir.

Dahili davalı Vakıflar Genel Müdürlüğü çekişmeli taşınmazların Sultan Beyazit Vakfından mukataalı olmaları nedeniyle taviz bedeli yönünden kendilerini ilgilendirdiğini, vakıf kaydının bulunması gerektiğini belirtmiştir.Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, Ortaköy mahallesi 30 ada 67 ve 68 parsel sayılı taşınmazlar yol ve yeşil alan olarak ayrılmakla bu parsellere ilişkin tescil talebinin reddine, 30 ada 70 parsel hakkında açılan davanın kabulüne, tapu kaydındaki tüm takyidatları aynen kalmak kaydıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece uzman bilirkişi heyetinin raporunun hüküm kurmak için yeterli olduğu, 67 ve 68 parsellerin yol ve yeşil alan olması nedeniyle tescil edilemeyeceği, 70 parselin ise Hazine adına tescil edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı Hazine'nin temyiz itirazları 67 ve 68 parsel sayılı taşınmazlara yöneliktir.

Çekişmeli 67 ve 68 parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmalarında malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiş olup, kadastro hakimi davalı parseller yönünden sicil oluşturacak şekilde karar vermek zorundadır.

Bu itibarla mahkemece 67 ve 68 parseller yönünden davanın reddine karar verilip tescile ilişkin olarak karar verilmemesi doğru olmadığı gibi,davanın tespit tarihindeki duruma göre çözülmesi gerekirken sonraki olaylara dayalı olarak değerlendirme yapılarak karar verilmesi de isabetli olmamıştır.