Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2015/806 K.2015/16298

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında .. Köyü çalışma alanında bulunan 110 ada 3 ve 8 parsel sayılı 413,51 ve 2.390,96 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 110 ada 3 parsel .. adlarına, 110 ada 8 parsel sayılı taşınmaz ise ... adlarına 1/3 pay oranı ile tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ... miras yoluyla gelen hakka ve tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne çekişmeli 110 ada 3 ve 8 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının iptali ile muris .. mirasçılarının veraset ilamındaki payları oranında adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafça çekişme konusu 110 ada 3 ve 8 parsel sayılı taşınmazlar hakkında açtıkları davadan vazgeçtikleri ve hükmün gerekçe kısmında da davacı tarafın vazgeçme beyanlarından bahsedildiği halde, vazgeçilen taşınmazlar yönüyle açılan davanın reddine dair karar verilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında çekişme konusu diğer taşınmazlar ile birlikte davacıların vazgeçme beyanında bulundukları taşınmazlara ilişkin de davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hal böyle olunca, kararın gerekçesi ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratıldığı anlaşılmaktadır. HMK'nın 298/2. maddesi gereğince kısa karar ile gerekçeli kararın birbirine uygun olması zorunludur. Kararların farklı ve çelişkili olması mahkemelere olan güven ilkesini zedeler. Bu durum 10.4.1992 gün ve 1991/7 Esas ve 1992/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği gibi bozma nedenidir.