Yargıtay 16. Hukuk Dairesi E.2016/12897 K.2019/7523

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dava konusu taşınmaza ilişkin olarak davacısı ... olan ...

Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1976/383 Esas ve 1987/44 Karar sayılı dosyası ile tescil davası açıldığı, davaya bu dosya davacısı ...’un bayii olan ...’un müdahil olarak katıldığı ve adı geçen şahsın duruşmalardaki beyanlarında dava konusu yerin kendisine ait olmadığını, köye ait boşluk ve köyün orta malı olduğunu beyan ettiği, toplanıp değerlendirilen deliller, Asliye Hukuk Mahkemesinde ... tarafından açılan davaya müdahil olan ...’un beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmazın köyün hayvanlarının toplandığı umumi sıvat yeri olduğu,

davacı adına tesciline karar verilen (A) bölümü ile taşınmazın geri kalan bölümü arasında ayırıcı unsur bulunmayıp beton direğin ayırıcı unsur olarak kabul edilemeyeceği, davacının bu yeri saman dökmek, hayvanlarını bekletmek amacı ile kullanmasının ekonomik amaca uygun kullanım sayılmayacağı gibi, bu gibi yerlerin de (umumi sıvat yeri, harman yeri, mera vb.) zilyetlikle edinilemeyeceği belirtilerek davanın reddine, taşınmazın tespit gibi sıvat yeri olarak sınırlandırılmasına karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda asıl dosya davacısı ... ile birleşen dosya davacısı ...’un açmış olduğu davanın reddine, çekişmeli 130 ada 1 parsel nolu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ... vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak davanın reddine karar verildiğine göre, çekişmeli taşınmazın sıvat yeri olarak sınırlandırılmasına karar verilmesi gerekirken “tespit gibi tesciline” dair hüküm oluşturulması isabetsiz olup, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden,